We zijn er wederom weer bijtijds uit, we moeten helaas nu wel want we gaan vandaag terug naar huis. Voor de laatste keer genieten wij van een poolside breakfast en gaan daarna voor de zekerheid nogmaals de koffers wegen, maar we zitten qua gewicht nog steeds onder de limiet. Voor ons een hele prestatie gezien het feit dat we nu zijn gelimiteerd tot 1 koffer p.p.
Voordat we de koffers in de auto doen maken we de traditionele overzichtsfoto, en doen daarna nog even een laatste inspectie-ronde door de villa. We zijn niets vergeten dus schakelen het alarm in, sluiten de deur af en doen de sleutel weer in de keybox.
Om 09:30 rijden we weg bij de villa en gaan we via de Hwy27 naar de I-4. Eenmaal op de I-4 richting Tampa blijkt de drukte reuze mee te vallen dus zet de cruise op 70Mph en ga lekker relaxed sturen terwijl wij ondertussen luisteren naar K92 FM.
De rit verloopt spoedig en rond 10:45 rijden wij de parkeergarage van Alamo binnen. De medewerker van Alamo blijkt mij te kennen want zodra ik mn deur open doe begint hij met " Hi Peter " en na een snelle inspectie van de auto en het opnemen van de 'meterstanden' krijg ik het vereiste "0"-bonnetje overhandigd. Inmiddels heeft Petra al een bagagekruier geroepen en nadat hij onze bagage achteruit de auto heeft gehaald en op zn karretje heeft geladen gaan we richting de incheckbalie van US-Airways.
Daar aangekomen blijkt dat wij gebruik moeten maken van de Self-Service kiosken, Petra is eerst wel even aan het klooien maar nadat ze op het apparaat de NL taal kiest is alles een stuk duidelijker en is het inchecken best wel snel gebeurd. Inmiddels is het precies 11:00 dus tijd voor ons 'bakkie', gelukkig zijn wij hier wel bekend en hebben wij de Starbucks Coffee snel gevonden.
Het boarden begint on-time en we vertrekken zelfs 10 min eerder van de gate. Als we eenmaal bijna aan de beurt zijn voor de take-off worden de motoren opeens weer uitgezet. Reden hiervoor is het slechte weer en de drukte bij Philadelpia. Na een uur wachten worden de motoren weer gestart en duurt het nog een kleine 15 min alvorens wij in de lucht zijn. We hebben overigens 3 exit-row stoelen voor ons beiden tot onze beschikking dus lekker ruim gezeten smullen wij van onze meegenomen sandwiches.
We komen dus met vertraging aan op Philly en hebben nog een klein half uur alvorens het boarden gaat beginnen. We hebben dus helaas geen tijd om ergens wat te gaan eten, dus Petra scoort bij een kiosk van Dunkin' Donuts snel even een doos met 6 donuts.
Ook hier begint het boarden on-time echter vertrekken wij niet on-time omdat het inmiddels is gaan onweren. We blijven nog een dik uur aan de gate staan en dan krijgen we onze push-back want het platform is weer vrijgegeven. Als we onderweg zijn naar de startbaan wordt op een gegeven moment weer gestopt en gaan de motoren ook weer uit. Het weer is toch verslechterd en dus moeten we weer geduld hebben. Wederom staan we 1 uur stil en dan gaan we toch eindelijk vertrekken. Het onweert nog wel en hebben een zeer bumpy take-off en ook de eerste 20 min van de vlucht verloopt met zware turbulentie.
Helaas dus voor ons geen extra overnachting in de USA, we hadden graag nog een nacht gebleven. ( En natuurlijk de nodige vouchers willen ontvangen ) Als troost beginnen we maar aan onze donuts en oh-oh wat zijn die dingen van Dunkin' toch lekker.
Wij gaan lekker onderuit een paar uurtjes een beetje klooien met de iPad en MacBook totdat op een gegeven moment de bekende vraag weer wordt gesteld, natuurlijk gaan wij voor de Beef. We kunnen toch wel stellen dat je van reizen reuze trek krijgt ;-)
Nadat we de koffie op hebben doet Petra een dutje en ik ga nog even op mn gemak door aan de concepttekst van dit reisverslag. Daarna luister ik nog wat muziek en dan wordt het voor mij op een gegeven ogenblik toch ook wel eens tijd om te gaan slapen......
